Thursday, December 25, 2008

HO HO HO...


Merry Christmas everyone!! Enjoy the family times, be happy and...drive carefully :-)

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!! Χαρείτε τις οικογενειακές στιγμές, να είστε ευτυχισμένοι και...να οδηγείτε προσεχτικά :-)

Tuesday, December 2, 2008

η ιστορία ενός...barcode


Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένας άνθρωπος. Είχε δύο χέρια, δυο πόδια και ένα μυαλό που τον έκανε να ξεχωρίζει από τα άλλα έμψυχα και άψυχα όντα της γης.

Εν έτη 2008 και στο κατώφλι του 2009 ο άνθρωπος μας κοιμόταν, ξυπνούσε, έπινε καφέ, δούλευε, συζητούσε και έκανε γενικά όλα τα φυσιολογικά πράγματα που κάνει κάθε άλλο , όμοιο με αυτόν, ον. Το σημαντικότερο όμως κατόρθωμα του ... ο άνθρωπος αυτός κατανάλωνε.

Κατανάλωνε τα πάντα..."επένδυε" τα χρήματα του σε ότι έβρισκε και πίστευε ότι θα καλυτερέψει τη ζωή του. Εκεί όμως όπου έδινε τη μεγαλύτερη βάση...στα προϊόντα των Σούπερ Μάρκετ! Εκεί όπου τα προϊόντα έχουν το ράφι τους, είναι ταξινομημένα, με ταμπελάκια για να τα ξεχωρίζεις. Εκεί όπου υπάρχουν πολλές επιλογές και οι ζωή είναι εύκολη και γρήγορη κι αυτό...χάρη στα barcodes.

"Μεγάλη εφεύρεση το barcode" σκέφτηκε ο άνθρωπος μας. "Παλιότερα είχαμε τα μανάβικα και τα μπακάλικα. Σημειωματάριο, προσθέσεις και πάλι προσθέσεις. Τώρα; Τώρα φακελώνεις, κατηγοριοποιείς, τελείωσες. Μπιπ πάνω από το μηχάνημα και αυτό ήταν, έχεις όποια πληροφορία χρειάζεσαι".

Αυτό που δεν περίμενε ο άνθρωπος μας να συμβεί όμως με τίποτα...η απόκτηση του ολόδικου του barcode. Μια μέρα του είπαν ότι με αυτόν τον τρόπο θα γινόταν ευκολότερη η ζωή του. "Είμαστε τόσοι πολλοί πια στον κόσμο αυτό που είναι απαραίτητη η ταξινόμηση μας" του είπαν. "Έτσι θα μπορούμε να εξυπηρετήσουμε τον κόσμο ευκολότερα στις δημόσιες υπηρεσίες, τις δουλειές, σε εξετάσεις που πιθανόν να δώσουν ή να πάρουν". "Ναι αλλά τι στοιχεία θα υπάρχουν καταγεγραμμένα μέσα σε αυτό το barcode;" ρώτησε ο άνθρωπος μας. "Τα πάντα" του απάντησαν.

Ο άνθρωπος μας πήρε τον κωδικό του αδιαμαρτύρητα και ξεκίνησε τη μέρα του όπως κάθε άλλη φορά. Μπαίνοντας στο super market για τα καθιερωμένα ψώνια της ημέρας είδε στο ράφι ένα πακέτο μακαρόνια να του χαμογελάει πονηρά...έβγαλε από την τσέπη το barcode που είχε στο πορτοφόλι του και κοίταξε το προϊόν που τον 'κοιτούσε' επίμονα. "Τι κοιτάς!!" του φώναξε...

Μπιπ...μπιπ...μπιπ....μπιπ του χαμογέλασε εκείνο :-)

"Καλώς ήρθες στον αυτόματο και μηχανιστικό κόσμο μου...μη σκέφτεσαι πια...μόνο άκου"

Μπιπ...μπιπ...μπιπ...

σημείωση: εμπνευσμένο από το barcode που μοιράστηκε στους υποψηφίους που δώσανε το τεστ δεξιοτήτων του ΑΣΕΠ στις 30/11/2008.

Tuesday, November 18, 2008

Athens...by train!

I went to Athens again this weekend. Saw my good friend Efi! We had a GREAT time!

One of the things we did was to take the train tour. The train takes you to places like Monastiraki, Thisio, Acropolis, Sintagma (the parliament is there).

Well it was great and I have the proof for it...enjoy a 'ride' downtown :-)



video

Monday, November 10, 2008

Αξιολόγηση Συμ-μόρφωσης και Εξευτελισμός Πτυχιούχων


Στα γρανάζια της γραφειοκρατίας...

Υποψήφιος τίτλος για βιβλίο του Στίβεν Κινγκ και για sci-fi κινηματογραφικό θρίλερ. Στην ταινία η κάμερα 'εισβάλει' σε ένα κτίριο ψηλό και άχρωμο, γκρίζο με τοίχους βαμμένους με μπογιά (κόκκινη κατά προτίμηση). Το σύνθημα "θέλουμε δουλειά και όχι ανεργία". Το πλάνο συνεχίζει την πορεία του, περνάει την μεταλλική πόρτα και ο θεατής βλέπει ένα διάδρομο με καρέκλες και ένα τραπέζι στη μέση. Στον τοίχο τοιχοκολλημένες ανακοινώσεις, αιτήσεις, λίστες με δικαιολογητικά. Στη μέση του τραπεζιού κούτες με αιτήσεις που τις ξεχωρίζεις μόνο από τον αριθμό που έχουν πάνω τους (το 322 είναι γι' αυτό και το 321 για άλλο πράγμα).

Γύρω γύρω καθισμένοι άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ τους να γράφουν ασταμάτητα. Το βλέμμα τους μαρτυρά αγανάκτηση, λύπη και κούραση μαζί. Μπορεί κανείς να τους παρομοιάσει με κάποιον που βρίσκεται κοντά στο να πάρει τη σύνταξη του. Έχει φτάσει στα 65, χαίρεται που έζησε για να πάρει αυτά που του αναλογούν (;) αλλά χρειάζεται να δουλέψει λίγο ακόμα για να φτάσει στο στόχο του. Πηγαίνει λοιπόν κάθε φορά στη δουλειά και κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα τόσα χρόνια αναμένοντας τις ώρες που θα σταματήσει και ... θα ξεκουραστεί.

Έτσι είναι και οι δικοί μας πρωταγωνιστές, καρικατούρες του εαυτού τους, κάποιοι σας εσένα κι εμένα που ξέρουν πολύ καλά την όλη διαδικασία (χαρτιά, επικυρώσεις, παράβολα, αιτήσεις). Η μόνη τους κοινωνικοποίηση και αυτό που τους δένει τη συγκεκριμένη στιγμή είναι η αίτηση..."να σε ρωτήσω κάτι κοπελιά; Εδώ το κουτάκι αυτό πως το συμπλήρωσες, κεφαλαία ή μικρά; Το όνομα σου;".

Η κάμερα συνεχίζει το δρόμο της για να συναντήσει κι άλλους ανθρώπους όλων των ηλικιών και των προσόντων να προσπαθούν να κάνουν το ίδιο πράγμα. Να αποδείξουν σε κάποιους που δεν θα νοιαστούν ποτέ γι' αυτούς...το πόσο αξίζουν. Το αν αξίζουν οι ίδιοι υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή τους που το ένιωθαν. Τότε, στην ορκωμοσία τους από τη σχολή, όπου όλοι τους έδιναν λουλούδια και συγχαρητήρια και η ζωή ήταν μπροστά τους στρωμένη με υποσχέσεις και αισιοδοξία. Τότε δεν έβλεπες κανένα τοίχο να υψώνεται μπροστά σου, κανένα εμπόδιο. Υπάρχει όμως κάτι για το οποίο δεν σε προετοιμάζει κανένα πανεπιστήμιο και καμία οικογένεια. Και αυτό είναι ο ΑΣΕΠ...

Ο ΑΣΕΠ είναι ένας οργανισμός που αξιολογεί αν τελικά αυτά που έμαθες και που οι καθηγητές σου πιστοποίησαν με τους βαθμούς τους (κι εσύ με την προσωπική σου προσπάθεια) είναι...αλήθεια. Τα θυμάσαι αυτά για τα οποία σπούδασες; Για να το πιστοποιήσει αυτό ο ΑΣΕΠ διεξάγει εξετάσεις, στις οποίες εξετάζει όχι μόνο τις γνώσεις άλλα και τα νεύρα και τις αντοχές σου. Έτσι βασικό μέρος τις όλης δοκιμασίας είναι και η συμπλήρωση των αιτήσεων για να λάβεις μέρος. Αν είσαι αρκετά παρατηρητικός και γνωρίζεις την επιστήμη της σημασιολογίας καταλαβαίνεις τι θέλει να πει η προκήρυξη. Αν έχεις καλό επικοινωνιακό στυλ και είσαι κοινωνικός θα τα καταφέρεις και θα βγάλεις άκρη με τα τηλέφωνα και το τμήμα ενημέρωσης του οργανισμού.

Όταν τελικά τελειώσεις από όλα αυτά σου μένει χρόνος (;) για διάβασμα και περισυλλογή, το τρέξιμο στα φροντιστήρια για να μπορέσεις να ανταπεξέλθεις και η απορία...γιατί ο ΑΣΕΠ έχει δικό του κωδικό τηλεφωνικού αριθμού και δεν ξεκινά με 210-... ; Σαν ένα άλλο Άγιο Όρος, ένα άλλο κράτος μέσα στο κράτος. Μια πόλη όπου κυβερνά η "γραφειοκρατία" κι όλοι εμείς είμαστε η πιστοί 'ψηφοφόροι' που δεχόμαστε τη μια και μοναδική μοναρχία που επικρατεί. Όπου δεχόμαστε την τακτική του "διαίρει και βασίλευε".

Τι έβαλες στο κουτάκι είπαμε...χ ή ν...;

Friday, October 31, 2008

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ

Σήμερα κάποιος μου είπε ότι η εβδομάδα που μας έρχεται είναι και η τελευταία με καλό καιρό. Αν και άργησε λίγο να μας κρυώσει νομίζω...καιρός του ήτανε!

Οι εικόνες είναι από τον κήπο μας στο χωριό. Χαρακτηριστικά η γιαγιά μου είπε ότι λόγω καλοκαιρίας τα τριανταφυλλάκια μας κράτησαν περισσότερο...




καλό φθινόπωρο :-)


Thursday, October 30, 2008

A TRIP DOWN TO MEMORY LANE...

video

Η ΑΘΗΝΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ...


Η ΑΘΗΝΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ...δεν μοιάζει με αρχόντισσα.

Η δική μου Αθήνα μοιάζει με περιστέρι. Κρύβει μια ελευθερία και μια πολυπλοκότητα, έχει τα φόντα για να "πετάξει" αλλά...δεν πάει μακριά, γυρνάει πάντα στο ίδιο σημείο, κοντά στον κόσμο και τη βαβούρα. Ζει από τα ψίχουλα και την καλοσύνη των άλλων, την αγάπη πολλών αλλά την προστασία λίγων. Είναι εκτεθειμένη μα και...καλομαθημένη. Έχει μια άγρια ομορφιά, μια γκρίζα μίξη χρωμάτων που την κάνουν μοναδική κι ας είναι...σκούρα και άχαρη.

Όταν ήμουν φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη στο δεύτερο έτος αποφάσισα να βρω συγκάτοικο και να μετακομίσουμε στο κέντρο της πόλης, πίσω από τη ροτόντα. Βρήκαμε ένα παμπάλαιο διαμέρισμα και χωρίς πολλά πολλά είπαμε το ναι. Κατά τη διάρκεια της μετακόμισης συνειδητοποιήσαμε ότι είχαμε ξεχάσει να κοιτάξουμε τα πίσω μπαλκονάκια του σπιτιού. Το λάθος ήταν ότι είχαμε ενθουσιαστεί τόσο με την ιδέα του κέντρου και της αμεσότητας που αυτό σου προσφέρει που είχαμε αγνοήσει εντελώς...τα περιστέρια που φώλιαζαν στο μπαλκόνι. Το καλοκαίρι η μυρωδιά και οι ακαθαρσίες ήταν τόσο έντονα που είχαμε απηυδήσει.

Λατρεύω τα περιστέρια αλλά μόνο για όσο διαρκεί μια βόλτα στην πλατεία συντάγματος. Λατρεύω την Αθήνα για τον ίδιο λόγο. Τα θέατρα, τον πολιτισμό, τον πλουραλισμό, την ανομοιογένεια, τους ανθρώπους αλλά...για πόσο; Τελικά είναι προτιμότερο να ζεις ή να επισκέπτεσαι; Να δουλεύεις εκεί ή να χαλαρώνεις σε διακοπές ενώ η δουλειά σου σε περιμένει αλλού; Ιδού η απορία...

όταν έφυγα από τη Θεσσαλονίκη και άφησα πίσω μου το σπίτι που πέρασα τρία ολόκληρα χρόνια μαζί με τα...περιστέρια...έκλαψα. Όσο κι αν χαιρόμουνα που δεν θα τα ξαναέβλεπα, που δεν θα ξανακαθάριζα ήξερα ότι θα μου λείψουν και ότι τουλάχιστον μια φορά το χρόνο...θα ήθελα να τα ξανάβλεπα. Εστω και για λίγο.

Αυτή είναι η Αθήνα για μένα λοιπόν...το δικό μου μεγάλο περιστέρι.

Till next time...καλή αντάμωση!

Αθήνα 26-28/10/2008

Wednesday, April 16, 2008

THE (SECOND) BEST PLAY I ' V SEEN SO FAR!!


"Κάθε χρόνο ίδια μέρα" του Bernard Slade
Θέατρο Εγνατία-Θεσ/νικη (μέχρι και την επόμενη εβρομάδα).
'Πιθανώς η πιο πετυχημένη κωμωδία δύο χαρακτήρων που ανέβηκε ποτέ στο Μπροντγουαίη. Το "κάθε χρόνο ίδια μέρα" παίχτηκε για 1444 παραστάσεις και μαζί με το "Αρσενικό και Παλιά Δαντέλα" μοιράζεται την ένατη θέση στην κατάταξη των μακροβιότερων παραστάσεων.' - Από το πρόγραμμα της παράστασης.
Τώρα και στην Ελλάδα...
Μετάφραση ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΗΣ
Σκηνοθεσία ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΖΟΓΛΟΥ
Παίζουν ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΤΟΥΜΑΣΑΤΟΥ / ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ
ΣΠΕΥΣΑΤΕ!!!!!

Thursday, April 10, 2008

Saturday, March 29, 2008

caveman (εγώ κυνηγάει, εσύ μαζεύει)!!!!!!!!!!!!!!!!!


Αν τα θαυμαστικά υποδείκνυαν το πόσο καλή είναι αυτή η παράσταση τότε...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Ο Χριστόδουλος Στυλιανού κεντάει. One man Show επί 2+ ώρες δεν είναι κι εύκολο πράγμα. Το κείμενο ατόφια...κωμωδία. Το κοινό (στην περίπτωση της Αλεξανδρούπολης) μουδιασμένο στην αρχή...όρθιο να χειροκροτεί για 5 λεπτά στο τέλος. Το ηθικό δίδαγμα..ότι οι άντρες τελικά..."δεν είναι μαλάκες"...απλά διαφορετικοί σε σχέση με τις γυναίκες.


Αυτός είναι ο caveman και όποιος δεν τον έχει γνωρίσει τουλάχιστον για μια φορά στη ζωή του...πρέπει ν' αρχίσει ν' ανησυχεί! Τρέξτε...περιοδεύει...και σε αφήνει άναυδο!


Υ.Γ Εγώ πάντως μετά από αυτό το 2ωρο έχω αλλάξει κοσμοθεωρία!

Wednesday, March 19, 2008

Ευρώπη...my a...s



Θέλησα κι εγώ ν' αγοράσω ένα βιβλίο. Τι κάνεις σε αυτήν την περίπτωσή; Πας σε ένα βιβλιοπωλείο...όχι όμως αν κατάγεσαι από την όμορφη Αλεξ/πολη!


Πήγα λοιπόν σε όλα τα βιβλιοπωλεία...ρώτησα...παρακάλεσα...ικέτεψα τους κουστουμαρισμένους και ατσαλάκωτους "βιβλιοπωλητές" της πόλης αυτής να μου βρουν ένα αντίγραφο.


"Λυπάμαι πολύ αλλά το βιβλίο αυτό είναι αδύνατο να το βρούμε" ήταν η απάντηση. Το παίρνω κι εγώ απόφαση λοιπόν και στρέφομαι στο "θεό" του αιώνα που διανύουμε...το διαδίκτυο. Χρειάστηκαν 10 e-mail (5 δικά μου και 5 της συγγραφέως) και 6 ημέρες για να φτάσει το βιβλίο (με υπογραφή παρακαλώ) από την Καλιφόρνια.


Και ερωτώ:

Could we BE more medieval here in the beautiful town of Alexandroupolis?


Thank you Elizabeth Rosner I will never forget what you did for me!!!

Sunday, March 16, 2008

"Ευρωπαϊκό όνειρο" ή εφιάλτης;


Από τη Eurostat ανακοινώθηκε έκθεση για τη φτώχια στις χώρες της Ε.Ε., η οποία περιλαμβάνει στοιχεία φωτιά για τις υποτιθέμενες πλέον αναπτυγμένες χώρες:






  • 78 εκατ. ζουν σε συνθήκες φτώχιας και το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών διευρύνεται σε πολλά κράτη μέλη.


  • Η φτώχια και η ανισότητα επηρρεάζουν περισσότερο τις γυναίκες [το μέσο εισόδημά τους είναι το 55% του μέσου εισοδήματος των ανδρών], ενώ, ειδικά οι μεγαλύτερες, αποκτούν ολοένα και δυσκολότερη πρόσβαση στην αγορά εργασίας.


  • Τα παιδιά είναι τα πιο εκτεθειμένα στη φτώχια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, αφού το 15% των μαθητών εγκαταλείπει το σχολείο [σε μερικές δε χώρες το 1/3].


  • Πάνω από 50 εκατ. πολίτες είναι άτομα με αναπηρία, το δε ποσοστό ανεργίας τους είναι διπλάσιο των μη αναπήρων.


  • Η φτώχια και η ανεργία συνδέονται με προβλήματα υγείας, που οφείλονται στην κακή διατροφή, στο υποβαθμισμένο περιβάλλον, την ακατάλληλη στέγαση και το άγχος.


Είναι πια πασιφανές και στους πιο δύσπιστους ποιο είναι το "όνειρο" που καλούμαστε να ζήσουμε. Μπορούμε να το αποδεχτούμε χωρίς αντίδραση και αγώνα για την ανατροπή αυτού του εφιαλτικού μέλλοντος;

Writers of the world unite...


Their strike may be over...but the battle has just began...fight the future before it is too late!